Değer görmediğini hissettiren yerlerden ve kişilerden uzaklaştığın zaman ‘iyileştiğini’ göreceksin. Ve bu iyileşme sınırsız olacak.
Herkes yarasını bir başkasıyla kapatma derdinde. Eksikliğini bir başkasına yükleme, hatalarını savunma, yapamadıklarının acısını yapabilenden çıkarma derdinde. Bundan sıyrılmak için görmek gerek. Terapi bu ‘görmek’i sağlar.
Sevdiğiniz birini kırarsanız bir zaman sonra artık onu orada bulamazsınız. Cümledeki ‘bir zaman’ kavramı kişinin artık ilişki ve senin için bir şey yapamayacağını kabul ettiği zamandır.
Kendini anlatmaya çalışıyorsun, duygularından bahsediyorsun ancak anlaşılmadığını, duyulmadığını hissediyorsun. Çünkü seni anlarsa bir şey yapmak zorunda kalacak. O yüzden seni suçluyor. İlişki çaba ister. Çabayı da anlamaya, dinlemeye, görmeye gönlü olan gösterir.
Kalp fazla acıyla ağırlaştığı zaman insan artık ağlamaz, sessizleşir. Ve bu sessizlik gerçektir.
Başkalarını memnun etmek bir nezaket değil, hayatta kalma mekanizmasıdır.
Psikolog Ecem Aşılıoğlu | Tüm Hakları Saklıdır.